شهرستان گچساران در جنوب غربی استان کهگیلویه و بویر واقع شده است. مرکز این شهرستان، شهر دوگنبدان می‌باشد، جمعیت این شهرستان بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۰برابر با ۲۱۷، ۱۱۹ نفر بوده‌است.
این شهرستان در جنوب باختری استان کهگیلویه و بویر احمد واقع گردیده و۴۶۸۳ کیلومتر مربع مساحت دارد و در ارتفاع ۷۲۰ متری از سطح دریا بامساحتی بالغ بر ۱۸ کیلومتر مربع و در ۱۵۰ کیلومتری یاسوج قرار گرفته است.
این شهرستان از شمال به شهرستان کهگیلویه، از جنوب به شهرستان گناوه (استان بوشهر) از شرق و شمال شرقی شهرستان ممسنی (استان فارس) و از غرب به شهرستان بهبهان (استان خوزستان) محدود می‌باشد. زبان مردم گچساران لری و فارسی و ترکی (قشقایی) است و دارای چهار دهستان «امام‌زاده جعفر، لیش‌تر، بویراحمد گرمسیری و بی‌بی حکیمه» می‌باشد.
گچساران در منطقه گرمسیر قشلاقی واقع شده است و دارای دو نوع آب و هوای معتدل و خشک در نیمه شرقی و گرمسیری خشک در نیمه غربی می‌باشد. راه اصلی استان خوزستان به استان فارس از این شهرستان می‌گذرد و قشلاق عشایر بویراحمد و قشقایی نیز در آن قرار دارد.

آستانه مقدسه حضرت بی‌بی حکیمه (س) دختر باب الحوائج امام موسی کاظم (ع) در ضلع جنوبی و در فاصله ۹۰ کیلومتری شهرستان گچساران قرار دارد. کرامات این بانوی بزرگوار به حدی است که هرساله تعداد زیادی از سراسر ایران و به ویژه از نقاط مختلف جنوب کشورهای حاشیه خلیج فارس برای زیارت مرقد مبارک امامزاده بی‌بی حکیمه (س) به این شهرستان سفر می‌کنند.
رودخانه زهره مهم‌ترین رود این شهرستان است که در جنوب شرقی و در حدود ۲۰ کیلومتری جنوب دوگنبدان جاری است. دیگری رودخانه باشت است که از کوه خامی و دره تنگ شیر سرچشمه می‌گیرد. رودخانه خربل یکی دیگر از رودخانه‌های شهرستان است که در جنوب شرقی دوگنبدان جاری است و پس از طی مسافتی به رودخانه زهره می‌پیوندد. مارین یکی از روستاهای زیبا و دیدنی شهرستان گچساران است. این روستا که در ۳۵ کیلومتری شمال شهرستان گچساران در مسیر راه دهدشت – گچساران قرار گرفته است و دارای آب و هوایی معتدل می‌باشد. این روستا دارای باغات فراوان و مزارع سرسبز است. و از ویژگی‌های روستای مارین معماری زیبا و چشم نواز آن است. که در نوع خود کم نظیر می‌باشد. منازل روستایی در یک شیب ۶۰ درجه از بالای کوه شروع و تا ته دره که منتهی به باغات مرکبات است، ادامه دارد. از دیگر جاذبه‌های این شهرستان می‌توان تنگ دیل، قلات گناوه، دشت گل و باغستان‌های مارین را نام برد. از چگونگی نامگذاری و پیشینه تاریخی این شهر اطلاعات دقیقی در اختیار نمی‌باشد ولی در آغاز قرن ششم شهری کوچک با هوایی گرم بوده است.، شهرکی به نام گچساران در جنوب خاوری آن قرار داشت که بعد‌ها محل فعالیت‌های نفتی گردید. این شهرک بر اثر ناهمواری زمین، محدودیت فضای شهری، دوری از جاده‌های اصلی استان، تراکم تأسیسات نفتی و زمین لرزه‌های متناوب ومکرری که بر اثر انفجار برای اکتشاف معادن نفت ایجاد می‌شد، سرانجام به دوگنبدان منتقل شد که به گویش لری به آن «دو گنبذون» گفته می‌شود ولی طبق نظریه باستان‌شناسان و پژوهشگران در در دشت‌های خاور و باختر دو گنبدان آثاری از دو گنبد قدیمی وجود دارد که یکی در ناحیه لیش‌تر (باختر شهر) و دیگری در دشت دوگنبدان (خاور شهر) واقع است. به نظر می‌رسد که نام دوگنبدان به واسطه وجود همین دوگنبد در خاور و باختر شهر باشد.